Συζήτηση:ετυμολογία

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η λέξη - έννοια "Ετυμολογία" είναι έννοια δομημένη για να σημαίνει αυτό που σημαίνει και δεν προέρχεται από άλλη έννοια. Αυτό συμβαίνει και με οποιαδήποτε άλλη λέξη, δηλαδή η κάθε λέξη είναι μια αυτόνομη έννοια της οποίας η σημασία έχει άμεση σχέση με τις έννοιες των γραμμάτων που την δομούν. Η τεχνική της επανασύνθεσης που τάχα οδηγεί στον εννοιακό πυρήνα της λέξης, την ρίζα, δεν αποδεικνύει την προέλευση της λέξης διότι δεν προχωρεί για να αποδείξει τον τρόπο δόμησης της ρίζας. Το να βρίσκουμε την ρίζα, δεν σημαίνει πως βρίσκουμε την σημασία της λέξης, αφού παραμένει άγνωστο το γενεσιουργό αίτιο και ο τρόπος δόμησης της ρίζας που της προσδίδει την σημασία που έχει. Αν δεν βρεθεί η "σπερματογόνος" γενεσιουργός αιτία που δομεί τις έννοιες των γραμμάτων, ποτέ δεν θα δικαιούμεθα να ομιλούμε περί ορθής ετυμολόγησης των λέξεων. Με τον μέχρι σήμερα "αποδεκτό" τρόπο της επανασύνθεσης με τον οποίο τάχα ετυμολογούνται οι λέξεις, επιτυγχάνεται μόνο η ανεύρεση της συγγένειας των λέξεων και όχι η ετυμολόγηση τους. Εκτός και εάν στην λέξη <ετυμολόγηση> προσδίδεται η έννοια < βρίσκω την ρίζα >. Η λέξη 'ετυμολογώ ' όπως ερμηνεύεται ότι προέρχεται από τη λέξη 'έτυμον ' που σημαίνει ' αληθής ' , είναι μια εντελώς λανθασμένη προσέγγιση. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Εξ άλλου, με την παρατήρηση και μόνο πως η μια λέξη δεν προ υπήρχε της άλλης, αναδύεται το ερώτημα, γιατί να λέμε 'ετυμολογώ ' και όχι 'αληθολογώ ' αφού οι λέξεις είναι ίδιες; <έτυμο> από τα γράμματα που δομείται, σημαίνει <το παραγόμενο από το προϋπάρχων>. <αληθής> από τα γράμματα που δομείται, σημαίνει < το αντικατόπτρισμα μιας οντότητας >. θΕΌΔΩΡΟΣ ΧΑΤΖΗΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ e-mail: theo_xatz@hotmail.com

ΕΤΥΜΟΝ = ΕΥΤΜΟΝ (ΜΕΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟ ΠΑΘΟΣ).[επεξεργασία]

Ἔτυμον = εὔτμον. Τά στοιχεῖα μένουν τά ιδια. Γίνεται μετάθεσις τοῦ Υ. Τό πάθος μετάθεσις λέγεται. Ὁ ὀριsμός τῆς μεταθέσεος, sύμφωνα μέ τόν Τρύφωνα τόν Ἀλεξανδρινό γραμματικόν, ἔχει οὔτως. Μετάθεσις δέ στοιχείου ἐsτί μετακίνησις ἐκ τῆς ιδίας τάξεος ἐφ’ ἑτέραν τάξιν, οἷον ὡς ὅταν τά δαρτά δρατά λέγωμεν καί τόν προθμόν πορθμόν, ὁμοίως καί τήν καρδίαν κραδίαν καί τό κράτος κάρτος. καλεῖται δέ καί ἐναλλαγή καί υπέρθεσις.

Καί ἔχομεν εὐτμ + ον. Ον = πτωτική κατάληξις οὐδετέρου καί ἀποβάλεται διά νά ἔχωμεν ὡς θέμα τήν συλλαβή εὐτμ καί ἄν προσθέσωμεν την ρηματική κατάληξιν πρώτου ἐνικοῦ προσώπου το γνωστόν ω ἔχομεν εὐτμῶ.

Ἡ λογική τῆς εὐτμήσεος ἑνόc ὀνόματος διά τήν ἀποκάληψιν τῆc σημασίας ἐτυμολογία ἀποκαλεῖται καί ἡ ἐτυμολογία δέν ἔχει καν μία σχέσι μέ τήν ιsτορία τῶν λέξεων

Οἱ παλαιοί ἔλεγαν…ὥσπερ γάρ ἡ ἀνατομή διαίρεσίν τινα τῶν μορίων ποιεῖται, οὕτωc καί ἡ ἐτυμολογία τρόπον τινά διαίρεσιν τῶν λέξεων ἀπεργάζεται. ΕΤΥΜΟΛΟΓΏ = ΔΙΑΙΡΏ ΤΗΝ ΛΈΞΗ. Nestanaios 13:03, 20 Φεβρουαρίου 2011 (UTC)

Νestanaios δέχεται πως η ετυμολογία δεν έχει σχέση με την ιστορία των λέξεων αλλά προηγουμένως μας αναφέρει ότι ένεκεν του πάθους της μετάθεσις έτυμον λέγεται και εύτμον. Τα πάθη των λέξεων είναι μέρος της ιστορίας τους και άσχετα με το έτυμον τους και διερωτιέμαι γιατί το παραθέτεις! ανυπόγραφο σχόλιο του χρήστη 78.158.154.23 (συζήτησησυνεισφορά) 16 Ιουνίου 2013‎.
Δεν επιτρέπεται μετάθεση στοιχείων μέσα στη λέξη διότι τότε δεν μιλάμε για την ίδια λέξη. Στις περιπτώσεις που γίνεται μετάθεση στοιχείων σε λέξη, αυτό ονομάζεται ΄μπουρδούκλωμα ΄ ή ανικανότητα του ομηλιτή από του να εκφέρει σωστά τη λέξη. Η θέση των γραμμάτων μέσα στη λέξη είναι τέτοια ώστε να αποδίδει τη σωστή έννοια. Σε αυτούς που πιστεύουν ότι η οπτική εικόνα της λέξης δηλαδή το σημαίνον,δεν είναι εγγενής προς το σημαινόμενο, τότε ας κάνουν όσες μεταθέσεις επιθυμούν. Επειδή όμως η σημασία της λέξης έχει σχέση με τα γράμματα και τη σειρά των γραμμάτων μέσα στη λέξη, τότε κάθε μετάθεση βλάπτει τη γλώσσα. Όσο για την παλιά ρήση ότι ...ούτως και η ετυμολογία τρόπον τινά διαίρεσιν των λέξεων απεργάζεται...ναι η ετυμολογία διαιρεί τη λέξη εις τα εξ ων συνετέθει δηλαδή στα γράμματα της, ώστε μέσα από τη σημασία ενός εκάστου των γραμμάτων να απαναδομείται η σημασία της λέξης. Στη ρήση αναφέρεται ότι η ετυμολογία τρόπον τινά διαίρεσιν απεργάζεται και όχι ότι η ετυμολογία = διαίρεση. Όταν λέμε ότι οι λέξεις έχουν πάθη αυτό σημαίνει σκώτωμα της λέξης. Όταν τα πάθη διαιωνίζονται και δεν διορθώνονται τότε αλλοίμονο στη γλώσσα. Η ιστορία της γλώσσας είναι ένα πράμα και η ετυμολόγηση άλλο. Να μη συγχύζονται τα δυο.Εγώ αναφέρομαι στην ετυμολόγηση. Γιαυτό διερωτιέμαι γιατί γιατί αναφέρεσθε σε ιστορία όταν μιλάμε για ετυμολογία. ανυπόγραφο σχόλιο του χρήστη 78.158.154.23 (συζήτησησυνεισφορά) 28 Οκτωβρίου 2014.