Χαυτεία

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις   πληθυντικός  
ονομαστική τα Χαυτεία
      γενική των Χαυτείων
    αιτιατική τα Χαυτεία
     κλητική Χαυτεία
Παράρτημα

Ετυμολογία [επεξεργασία]

Χαυτεία < από το επώνυμο Χαύτας, ο οποίος διατηρούσε καφενείο στην περιοχή κατά τον 19ο αιώνα[1][2]

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /xafˈti.a/
συλλαβισμός: Χαυ‐τεί‐α

Κύριο όνομα[επεξεργασία]

Χαυτεία ουδέτερο, μόνο στον πληθυντικό

  • συνοικία της Αθήνας
    ※ Περνᾷ τὸ πυροβολικὸ / ἀπ' τὰ Χαυτεῖα... τί κακό! / κι' ἀπὸ ἀνάμικταις φωναῖς / βουΐζει ἕνας καφενές. (Γεώργιος Σουρής, Κανόνια, 1883)
    ※ Κ’ ἕνα βράδυ, τὴν ὥρα ποὺ ὅλα τὰ φῶτα τῆς Ἀθήνας εἴχανε ἀναφτεῖ, καὶ τῶν μαγαζιῶν οἱ ρεκλάμες φάνταζαν καὶ στράβωναν παρδαλές, κι’ ὁ κόσμος στὰ Χαυτεῖα πυκνὸς καὶ βούϊζε, καὶ τὸ κρύο ξούριζε, ὁ Θανάσης κάθονταν κάπου ἐκεῖ στὴ γωνιά του. (Κλεαρέτη Μαλάμου-Δίπλα, Τα κουνάβια, στο περιοδικό Νέα Εστία τχ. 185 (1 Σεπτεμβρίου 1934), τόμ. 16, σελ. 782)

Δείτε επίσης[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]

Αναφορές[επεξεργασία]

  1. βλ. Κώστας Η. Μπίρης, Αι τοπωνυμίαι της πόλεως και των περιχώρων των Αθηνών (Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού-Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, 32006, ISBN 960-214445-9)
  2. Μανόλης Τριανταφυλλίδης, Τα οικογενειακά μας ονόματα, (Θεσσαλονίκη: Ίδρυμα Μανώλη Τριανταφυλλίδη, 1995), σελ. 35)