έναρθρος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	έναρθρος	η	έναρθρη	το	έναρθρο
γενική	του	έναρθρου	της	έναρθρης	του	έναρθρου
αιτιατική	τον	έναρθρο	την	έναρθρη	το	έναρθρο
κλητική		έναρθρε		έναρθρη		έναρθρο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	έναρθροι	οι	έναρθρες	τα	έναρθρα
γενική	των	έναρθρων	των	έναρθρων	των	έναρθρων
αιτιατική	τους	έναρθρους	τις	έναρθρες	τα	έναρθρα
κλητική		έναρθροι		έναρθρες		έναρθρα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία 1

έναρθρος < ελληνιστική κοινή ἔναρθρος

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈe.naɾ.θɾos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : έ‐ναρ‐θρος

Επίθετο

έναρθρος, -η, -ο

1. (για λόγο, φωνή κτλ.) που παράγεται με την άρθρωση, καθαρή σύναψη και εκφώνηση φθόγγων· που τον αποτελούν συλλαβές και λέξεις με σημασία και νόημα

     Ο έναρθρος λόγος είναι η ομιλία του ανθρώπου, ενώ κατ' αντιδιαστολή ο ενδιάθετος λόγος διαμορφώνεται στην ψυχή και τη νόηση.

   ≈ συνώνυμα: φωνούμενος

   ≠ αντώνυμα: άναρθρος

2. (για μηχανισμό, ζυγό κτλ.) που έχει αρθρώσεις ή αρθρώματα για συναρμογή των μελών του

   ≈ συνώνυμα: αρθρωτός

Ετυμολογία 2

έναρθρος < εν- + άρθρο(ν) + -ος, όπως το αντώνυμο άναρθρος. Παραβάλετε επίσης το εμπρόθετος για τον σχηματισμό.

Επίθετο

έναρθρος, -η, -ο

• (γραμματική) που εκφέρεται μαζί με το αντίστοιχο, συνήθως οριστικό, άρθρο

    Η λέξη «μάλιστα» όταν είναι έναρθρη, ήτοι «τα μάλιστα» σημαίνει το πάρα πολύ.

  ≈ συνώνυμα: σύναρθρος

  ≠ αντώνυμα: άναρθρος

  ≤ συνυπώνυμα: εμπρόθετος

Μεταφράσεις

    έναρθρος