έφεδρος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	έφεδρος	οι	έφεδροι
γενική	του	εφέδρου & έφεδρου	των	εφέδρων
αιτιατική	τον	έφεδρο	τους	εφέδρους & έφεδρους
κλητική		έφεδρε		έφεδροι
Κατηγορία όπως «δάσκαλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

έφεδρος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἔφεδρος (τοποθετημένος για ενίσχυση) < ἐπί έφ-) + -εδρος (ἕδρ(α))

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈe.fe.ðɾos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : έ‐φε‐δρος

Ουσιαστικό

έφεδρος αρσενικό

• (στρατιωτικός όρος) ο στρατιώτης ή βαθμοφόρος που δεν ανήκει στο στρατό σε καιρό ειρήνης, αλλά καλείται στα όπλα σε περίπτωση ανάγκης

Συγγενικά

• εφεδρεία
• εφεδρικός

Μεταφράσεις

    έφεδρος

γαλλικά : réserviste (fr)