ήρεμος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	ήρεμος	η	ήρεμη	το	ήρεμο
γενική	του	ήρεμου	της	ήρεμης	του	ήρεμου
αιτιατική	τον	ήρεμο	την	ήρεμη	το	ήρεμο
κλητική		ήρεμε		ήρεμη		ήρεμο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	ήρεμοι	οι	ήρεμες	τα	ήρεμα
γενική	των	ήρεμων	των	ήρεμων	των	ήρεμων
αιτιατική	τους	ήρεμους	τις	ήρεμες	τα	ήρεμα
κλητική		ήρεμοι		ήρεμες		ήρεμα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ήρεμος < ελληνιστική κοινή ἤρεμος < αρχαία ελληνική ἠρεμαῖος < ἠρέμα < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₁rem- (ηρεμώ, ξεκουράζομαι). Διαφορετικό το ήμερος.

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈi.ɾe.mos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ή‐ρε‐μος

Επίθετο

ήρεμος, -η, -ο

1. χωρίς ταραχή και αναστάτωση

   ≈ συνώνυμα: αγαληνός, αγάλιος, αδιατάρακτος, ακύματος, ανεκύμαντος, ατάραχος, γαλήνιος, γαληνός, ήσυχος

   ≠ αντώνυμα: ταραγμένος

2. (για άνθρωπο) που αντιδρά με ήπιο τρόπο στα ερεθίσματα

   ≈ συνώνυμα: απαθής, ατάραχος, ήσυχος, νηφάλιος, πράος, συγκεντρωμένος, ψύχραιμος

Συγγενικά

• ηρέμα
• ήρεμα
• ηρεμία
• ηρεμιστικά
• ηρεμιστικός
• ηρεμώ

Μεταφράσεις

    ήρεμος

αγγλικά : calm (en), quiescent (en) γαλλικά : calme (fr), tranquille (fr), serein (fr), placide (fr) ισπανικά : tranquilo (es), sosegado (es) πολωνικά : spokojny (pl) ρουμανικά : calm (ro) ρωσικά : спокойный (ru) (spokójnyj), тихий (ru) (tíxij)

Πηγές

• ήρεμος -  Κάτος, Γιώργος Β. (2016) Λεξικό της λαϊκής και της περιθωριακής μας γλώσσας. Θεσσαλονίκη. online στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (ΚΕΓ,^1-2)
• ήρεμος - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)