αγρίμι

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	αγρίμι	τα	αγρίμια
γενική	του	αγριμιού	των	αγριμιών
αιτιατική	το	αγρίμι	τα	αγρίμια
κλητική		αγρίμι		αγρίμια
Οι καταλήξεις -ιού, -ια, -ιών προφέρονται με συνίζηση.
Κατηγορία όπως «τραγούδι» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αγρίμι < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἀγρίμιν < ελληνιστική κοινή ἀγριμαῖον ουδ. του επιθ. ἀγριμαῖος < ἄγρα

Προφορά

ΔΦΑ : /aˈɣɾi.mi/

τυπογραφικός συλλαβισμός : α‐γρί‐μι

Ουσιαστικό

αγρίμι ουδέτερο

1. το άγριο ζώο

   ※  έψαξε πάλι γύρω, δεν μπορεί κάτι θα υπήρχε να χτυπήσει το πεισματάρικο άτι. Η Ιππολύτη, λες και κατάλαβε πως ο αγριάνθρωπος χαλάρωσε την προσοχή του, σηκώθηκε απότομα στα δυο της πόδια χλιμιντρίζοντας μανιασμένη. Της τράβηξε εκείνος τα χάμουρα όσο πιο δυνατά του επέτρεπαν ο φόβος και το μεθύσι, πού θα πήγαινε, θα το τιθάσευε το αγρίμι, αλλά το άλογο όρθωσε ξανά το ανάστημά του και όρμησε εναντίον του. (Μαίρη Κόντζογλου, Μια προσευχή για τα Παλιά Ασήμια, εκδ. Μεταίχμιο, 2015)

2. (μεταφορικά) το άτομο που είναι ακοινώνητο, ατίθασο

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη άγριος

Μεταφράσεις

    άγριο ζώο

γαλλικά : fauve (fr), sauvageon (fr)

    ατίθασο άτομο

→ δείτε τις λέξεις ατίθασος και ακοινώνητος