αναίτιος

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: ἀναίτιος

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός      
γένη → αρσενικό θηλυκό ουδέτερο
ονομαστική ο αναίτιος η αναίτια το αναίτιο
      γενική του αναίτιου της αναίτιας του αναίτιου
    αιτιατική τον αναίτιο την αναίτια το αναίτιο
     κλητική αναίτιε αναίτια αναίτιο
↓ πτώσεις   πληθυντικός  
γένη → αρσενικό θηλυκό ουδέτερο
ονομαστική οι αναίτιοι οι αναίτιες τα αναίτια
      γενική των αναίτιων των αναίτιων των αναίτιων
    αιτιατική τους αναίτιους τις αναίτιες τα αναίτια
     κλητική αναίτιοι αναίτιες αναίτια
Κατηγορία όπως «ωραίος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία [επεξεργασία]

αναίτιος < (διαχρονικό) αρχαία ελληνική ἀναίτιος. Συγχρονικά αναλύεται σε αν- (α- στερητικό) + αίτιος

Επίθετο[επεξεργασία]

αναίτιος, -α, -ο

  1. χωρίς αιτία και αφορμή, απρόκλητος, δίχως δικαιολογία, αναιτιολόγητος
  2. ο ανεύθυνος για κάτι (σπάνια χρήση)

Παράγωγες λέξεις[επεξεργασία]

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]