αναγούλα

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική η αναγούλα οι αναγούλες
      γενική της αναγούλας
    αιτιατική την αναγούλα τις αναγούλες
     κλητική αναγούλα αναγούλες
Η γενική πληθυντικού -ών δεν συνηθίζεται.
Παράρτημα

Ετυμολογία [επεξεργασία]

αναγούλα < αναγουλιάζω + (αναδρομικός σχηματισμός)

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /a.na.ˈɣu.la/

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

αναγούλα θηλυκό

  1. τάση για εμετό
    όταν είδε την ψόφια γάτα, της ήρθε αναγούλα και έφυγε τρέχοντας
  2. απέχθεια για κάτι που δεν εγκρίνεις και σου προκαλεί αηδία
    η συμπεριφορά του είναι τόσο γλοιώδης που μου προκαλεί αναγούλα

Συνώνυμα[επεξεργασία]

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]