αναπηρία

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	αναπηρία	οι	αναπηρίες
γενική	της	αναπηρίας	των	αναπηριών
αιτιατική	την	αναπηρία	τις	αναπηρίες
κλητική		αναπηρία		αναπηρίες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αναπηρία < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀναπηρία < ἀνάπηρος → δείτε και το αρχαίο πηρός

Προφορά

ΔΦΑ : /a.na.piˈɾi.a/

τυπογραφικός συλλαβισμός : α‐να‐πη‐ρί‐α

Ουσιαστικό

αναπηρία θηλυκό

1. έλλειψη αρτιμέλειας, έλλειψη πλήρους λειτουργικότητας κάποιων οργάνων ή μελών του σώματος (άκρων, εγκεφάλου κ.λπ.)

     σύνταξη αναπηρίας

     Μπορεί να ερμηνευθεί η αναπηρία ως ένα στοιχείο της ανθρώπινης ποικιλομορφίας προσεγγίζοντάς την όχι μόνο ιατροκεντρικά αλλά και με βάση το κοινωνικό μοντέλο αναγνωρίζοντας τα άτομα αυτά ως υποκείμενα με πλήρη δικαιώματα και ελευθερίες, ικανότητα αυτοπροσδιορισμού και πλήρους συμμετοχής σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.

   ≈ συνώνυμα: σακατιλίκι

   ≠ αντώνυμα: αρτιμέλεια

2. (μεταφορικά) δυσλειτουργία, ανεπάρκεια ή κακή κατάσταση

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη ανάπηρος

Μεταφράσεις

    αναπηρία

αγγλικά : disability (en) γαλλικά : infirmité (fr), handicap (fr) ρωσικά : инвалидность (ru) τουρκικά : sakatlık (tr)

Πηγές

• αναπηρία - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• αναπηρία - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)
• αναπηρία -  Γεωργακάς, Δημήτριος. A Modern Greek-English Dictionary [Ελληνοαγγλικό λεξικό] (μόνο το γράμμα α) - Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας