αναφώνηση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	αναφώνηση	οι	αναφωνήσεις
γενική	της	αναφώνησης*	των	αναφωνήσεων
αιτιατική	την	αναφώνηση	τις	αναφωνήσεις
κλητική		αναφώνηση		αναφωνήσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, αναφωνήσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αναφώνηση < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

αναφώνηση θηλυκό

• λέξη ή φράση που λέγεται με δυνατή φωνή και μπορεί να εκφράζει έκπληξη, πόνο κλπ.

1. επιφώνηση

Μεταφράσεις

    αναφώνηση