αναχαίτιση

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική η αναχαίτιση οι αναχαιτίσεις
      γενική της αναχαίτισης
αναχαιτίσεως*
των αναχαιτίσεων
    αιτιατική την αναχαίτιση τις αναχαιτίσεις
     κλητική αναχαίτιση αναχαιτίσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

αναχαίτιση < (διαχρονικό) ελληνιστική κοινή ἀναχαίτισις[1] < αρχαία ελληνική ἀναχαιτίζω < ἀνά + χαίτη < ινδοευρωπαϊκή ρίζα *gait- (μαλλιά)

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /a.naˈçe.ti.si/
τυπογραφικός συλλαβισμός: α‐να‐χαί‐τι‐ση

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

αναχαίτιση θηλυκό

  1. σταμάτημα επιθετικής ενέργειας του εισβολέα, απόκρουση
  2. (μεταφορικά) η ανακοπή της αύξησης
    λαμβάνονται μέτρα για την αναχαίτιση της πανδημίας

Άλλες μορφές[επεξεργασία]

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]

Αναφορές[επεξεργασία]