αντίποδας

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

αντίποδας < αρχαία ελληνική ἀντίπους < ἀντι- + πούς

Ουσιαστικό

αντίποδας αρσενικό

• που βρίσκεται σε εκ διαμέτρου αντίθετη κατάσταση ή θέση σε σχέση με ένα νοητό ή πραγματικό χώρισμα

    στον αντίποδα του Πηλίου βρίσκεται το βουνό της Όθρυος

  ※  Στον αντίποδα του αεικίνητου Βερολίνου, η παλιά πρωτεύουσα της Γερμανίας, η Βόννη, μάλλον «ξεκουράζεται». Απαλλαγμένη πια από τη φασαρία του διοικητικού κέντρου -παρά το γεγονός πως κάποια υπουργεία παραμένουν εκεί- η πόλη του Μπετόβεν προσφέρεται για χαλαρούς περιπάτους στο πλακόστρωτο κέντρο με τους γοτθικούς ναούς και τις ευρύχωρες πλατείες.

  Αιμίλιος Χάρμπης, Βερολίνο και Βόννη, 25 χρόνια μετά, Η Καθημερινή, 15 Νοεμβρίου 2014

Μεταφράσεις

    αντίποδας

αγγλικά : antipode (en) γαλλικά : antipode (fr)