απόσμηξη

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	απόσμηξη	οι	αποσμήξεις
γενική	της	απόσμηξης*	των	αποσμήξεων
αιτιατική	την	απόσμηξη	τις	αποσμήξεις
κλητική		απόσμηξη		αποσμήξεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, αποσμήξεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

απόσμηξη < καθαρεύουσα ἀπόσμηξις + -ξη < ελληνιστική κοινή < ἀποσμήχω < ἀπό + αρχαία ελληνική σμήχω

Ουσιαστικό

απόσμηξη θηλυκό

1. (λόγιο) καθαρισμός
2. (ιατρική) καθαρισμός πληγής ή (γενικότερα) σωματικής κοιλότητας ή μέρους

Συγγενικά

• αποσμηκτικός
• αποσμήχω

Μεταφράσεις

    απόσμηξη

αγγλικά : swabbing (en)