αρετή

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	αρετή	οι	αρετές
γενική	της	αρετής	των	αρετών
αιτιατική	την	αρετή	τις	αρετές
κλητική		αρετή		αρετές
Κατηγορία όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αρετή < αρχαία ελληνική ἀρετή

Ουσιαστικό

αρετή θηλυκό

1. η ηθική, η σωφροσύνη
2. το χάρισμα, το ταλέντο, το επιθυμητό χαρακτηριστικό

   ※  Η γραφή του Ζ. Εσενόζ , σφύζουσα , μοντέρνα , συχνά καινοτόμος , ασθματική , παραστατική , εντονότατα σαρκαστική και αιχμηρή , αποτελεί την ξεχωριστή αρετή αυτού του μυθιστορήματος (περιοδικό Διαβάζω, Ιούλιος-Αύγουστος 2003, σελ. 62)

Μεταφράσεις

    αρετή

γαλλικά : vertu (fr) ισπανικά : virtud (es)