αρνησίθεος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	αρνησίθεος	η	αρνησίθεη	το	αρνησίθεο
γενική	του	αρνησίθεου	της	αρνησίθεης	του	αρνησίθεου
αιτιατική	τον	αρνησίθεο	την	αρνησίθεη	το	αρνησίθεο
κλητική		αρνησίθεε		αρνησίθεη		αρνησίθεο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	αρνησίθεοι	οι	αρνησίθεες	τα	αρνησίθεα
γενική	των	αρνησίθεων	των	αρνησίθεων	των	αρνησίθεων
αιτιατική	τους	αρνησίθεους	τις	αρνησίθεες	τα	αρνησίθεα
κλητική		αρνησίθεοι		αρνησίθεες		αρνησίθεα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

αρνησίθεος < (λόγιο δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀρνησίθεος, μορφολογικά αναλύεται αρνησί- + θεός

Επίθετο

αρνησίθεος, -η, -ο

• (σπάνιο) που αρνείται την ύπαρξη του θεού

  ※  Ο συγγραφέας Μαρκ Σεν Ζερμέν, εξπέρ της ιστορικής μυθοπλασίας, δεν ήταν ο πρώτος που φαντάστηκε μια πιθανή συνάντηση ανάμεσα στον Εβραίο θεμελιωτή της ψυχανάλυσης και συνεπή αρνησίθεο Σίγκμουντ Φρόιντ και στον θρυλικό Ιρλανδό συγγραφέα, ακαδημαϊκό και περιβόητο χριστιανό απολογητή Σι Ες Λιούις. (Μια ευήλια αντιπαράθεση, philenews.com, 18/7/2025 )

  ※  Στα μεγάλα βάσανα, ατομικά και συλλογικά, ο νους πολλών ανθρώπων, ίσως των περισσότερων, στρέφεται προς τα πάνω – ή προς τα μέσα, βαθιά, το ίδιο είναι. Και του πιστού ο νους και του αγνωστικιστή και του δύσπιστου και του αρνησίθεου. Του επιστήμονα και του απαίδευτου. Του φτωχού και του πλούσιου. (Η αγία Κορώνα, ο άγιος Αυξίβιος και η πανδημία, Κυθηραϊκά, 14/4/2020 )

Συγγενικά

• αρνησιθεΐα / αρνησοθεΐα

Συνώνυμα

• άθεος
• αντίθεος
• άπιστος

Μεταφράσεις

    αρνησίθεος

Πηγές

• αρνησίθεος - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• αρνησίθεος - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)
• Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)