αροτριών

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	αροτριών	η	αροτριώσα	το	αροτριών
γενική	του	αροτριώντος	της	αροτριώσας & αροτριώσης*	του	αροτριώντος
αιτιατική	τον	αροτριώντα	την	αροτριώσα	το	αροτριών
κλητική		αροτριών		αροτριώσα		αροτριών
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	αροτριώντες	οι	αροτριώσες	τα	αροτριώντα
γενική	των	αροτριώντων	των	αροτριωσών	των	αροτριώντων
αιτιατική	τους	αροτριώντες	τις	αροτριώσες	τα	αροτριώντα
κλητική		αροτριώντες		αροτριώσες		αροτριώντα
Οι αρχαίες καταλήξεις για τα τρία γένη: -ῶν -ῶσα, -ῶν από συναίρεση -άων, -άουσα, -άον * παλιότερος λόγιος τύπος
ομάδα 'κυβερνών', Κατηγορία όπως «ενθουσιών» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

αροτριών < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀροτριῶν, μετοχή ενεστώτα του ἀροτριῶ με συναίρεση της κλίσης σε -άω κατά το τιμάω: ἀροτριάων > ἀροτριῶν. Για την παραλλαγή σε κλίση -όω όπως δηλόω, θα είχε καταλήξεις -ῶν, -οῦσα, -οῦν.

Προφορά

ΔΦΑ : /a.ɾo.tɾiˈon/

τυπογραφικός συλλαβισμός : α‐ρο‐τρι‐ών

Μετοχή

αροτριών, -ώσα, -ών

• (αρχαιοπρεπές) μετοχή ενεργητικού ενεστώτα του ρήματος αροτριώ: που αροτριά, που οργώνει

Εκφράσεις

• αροτριώντα (ζώα)

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις αροτριώ και άροτρο

Πηγές

• αροτριώντα ζώα -  Γεωργακάς, Δημήτριος. A Modern Greek-English Dictionary [Ελληνοαγγλικό λεξικό] (μόνο το γράμμα α) - Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας