ἀσπίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

	δυϊκός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀσπίς	αἱ	ἀσπίδες
γενική	τῆς	ἀσπίδος	τῶν	ἀσπίδων
δοτική	τῇ	ἀσπίδῐ	ταῖς	ἀσπίσῐ (ν)
αιτιατική	τὴν	ἀσπίδᾰ	τὰς	ἀσπίδᾰς
κλητική ὦ!		ἀσπίς*		ἀσπίδες
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀσπίδε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀσπίδοιν
Με βραχύ γιώτα στο θέμα -ίς -ίδος. * Κατά τη Γραμματική του Smyth, η κλητική ενικού χωρίς το -ς
3η κλίση, Κατηγορία 'πατρίς' όπως «πατρίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

ἀσπίς < → λείπει η ετυμολογία

ἀσπίς, -ίδος θηλυκό

(οπλισμός) ασπίδα
※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 1 (Κλειώ), 194
ἀλλ᾽ ἀσπίδος τρόπον κυκλοτερέα ποιήσαντες
(φίδι) φαρμακερό φίδι
※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 4 (Μελπομένη), 191
οἱ ἐλέφαντές τε καὶ ἄρκτοι καὶ ἀσπίδες τε καὶ ὄνοι οἱ τὰ κέρεα ἔχοντες καὶ οἱ κυνοκέφαλοι καὶ οἱ ἀκέφαλοι οἱ ἐν τοῖσι στήθεσι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχοντες, ὡς δὴ λέγονταί γε ὑπὸ Λιβύων, καὶ οἱ ἄγριοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἄγριαι, καὶ ἄλλα πλήθεϊ πολλὰ θηρία
(κουζινικά) στρογγυλό ρηχό κύπελλο
(κόσμημα) κόσμημα σε σχήμα φιδιού

τίθεμαι τὰς ἀσπίδας (υπηρετώ στον στρατό/καταθέτω τα όπλα)
ἐπ' ἀσπίδας πέντε καὶ εἴκοσι... ἐτάξαντο (παρατάχθηκαν σε βάθος είκοσι πέντε ανδρών)
τρὶς ἂν παρ' ἀσπίδα στῆναι θέλοιμ' ἄν (θα προτιμούσα τρεις φορές να μπω στη μάχη (παρά να γεννήσω μια φορά))
ἀσπίδα ἀναδέχομαι (υψώνω την ασπίδα δίνοντας το σήμα για τη μάχη)

ἀσπίς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
ἀσπίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.