αστράβη

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	αστράβη	οι	αστράβες
γενική	της	αστράβης	των	αστραβών
αιτιατική	την	αστράβη	τις	αστράβες
κλητική		αστράβη		αστράβες
Κατηγορία όπως «νίκη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αστράβη < αρχαία ελληνική ἀστράβη

Ουσιαστικό

αστράβη θηλυκό

• (ναυπηγικός όρος, ναυτικός όρος) δοκάρι ή στήριγμα ανάμεσα στις εγκάρσιες δοκούς ενός πλοίου

Μεταφράσεις

    αστράβη

αγγλικά : breasthook (en), crutch (en)