αυτάρκης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο/η	αυτάρκης	το	αύταρκες
γενική	του/της	αυτάρκους*	του	αυτάρκους
αιτιατική	τον/την	αυτάρκη	το	αύταρκες
κλητική		αυτάρκη		αύταρκες
↓ πτώσεις	πληθυντικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	αυτάρκεις	τα	αυτάρκη
γενική	των	αυτάρκων	των	αυτάρκων
αιτιατική	τους/τις	αυτάρκεις	τα	αυτάρκη
κλητική		αυτάρκεις		αυτάρκη
* Και προφορικός τύπος σε -η στη γενική ενικού αρσενικού, ή και θηλυκού
Κατηγορία όπως «συνήθης» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

αυτάρκης < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική αὐτάρκης. Με πρόθημα αυτ- → και δείτε τη λέξη αὐτάρκης

Προφορά

ΔΦΑ : /aˈftaɾ.cis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : αυ‐τάρ‐κης

ομόηχο: αυτάρκεις

Επίθετο

αυτάρκης, αυτάρκης, αύταρκες

• που ικανοποιεί μόνος του τις ανάγκες του

  ※  Κάποτε, σε μυθιστόρημα συγγραφέα που δε θυμάται το όνομά του, είχε διαβάσει τη φράση «Τελικά ο Αυνάν ήταν αυτάρκης». Τον είχε εντυπωσιάσει τότε η φράση εκείνη. Μπορεί και να του απενοχοποιούσε εφηβικές παρασπονδίες. (Μάνος Κοντολέων, Κόντρα ρόλος, εκδ. Πατάκης, 2025)

  ※  «Γιάννη, Αδερφέ μου, Φιλάρα!» τον αγκάλιασε πασίχαρος με τα δρακόντεια χέρια του ο κουστουμαρισμένος κι απόλυτα αυτάρκης τώρα πια Πανάρετος. (Αλέξης Πάρνης, Ο άλλος Εμφύλιος, 2014 )

Συγγενικά

• αυτάρκεια

→ και δείτε τις λέξεις αυτός και αρκώ

Μεταφράσεις

    αυτάρκης

αγγλικά : self-sufficient (en) γαλλικά : autarcique (fr)

Πηγές

• αυτάρκης - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• αυτάρκης -  Γεωργακάς, Δημήτριος. A Modern Greek-English Dictionary [Ελληνοαγγλικό λεξικό] (μόνο το γράμμα α) - Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας