αυτοκατάκτηση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	αυτοκατάκτηση	οι	αυτοκατακτήσεις
γενική	της	αυτοκατάκτησης*	των	αυτοκατακτήσεων
αιτιατική	την	αυτοκατάκτηση	τις	αυτοκατακτήσεις
κλητική		αυτοκατάκτηση		αυτοκατακτήσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, αυτοκατακτήσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αυτοκατάκτηση < αυτο- + κατάκτηση

Ουσιαστικό

αυτοκατάκτηση θηλυκό

• (λόγιο) (σπάνιο) η κατάκτηση του εαυτού μας

Δείτε επίσης

• αυτοπλήρωση
• αυτοπραγμάτωση
• αυτοτελείωση

Μεταφράσεις

    αυτοκατάκτηση

αγγλικά : self-conquest (en)