αυτομολώ

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

αυτομολώ < αρχαία ελληνική αὐτομολῶ < αυτο- + μολών: μετοχή αορίστου του ρήματος βλώσκω (έρχομαι, πορεύομαι) έμολον, μολών, εξ ου και "μολών λαβέ"

Ρήμα

αυτομολώ

• καταφεύγω στις τάξεις του εχθρού

Συγγενικά

• αυτόμολος

Μεταφράσεις

    αυτομολώ

αγγλικά : defect (en) γαλλικά : déserter (fr), passer (fr) à l'ennemi (fr)