αἰδέσιμος

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	αἰδέσιμος	τὸ	αἰδέσιμον
γενική	τοῦ/τῆς	αἰδεσίμου	τοῦ	αἰδεσίμου
δοτική	τῷ/τῇ	αἰδεσίμῳ	τῷ	αἰδεσίμῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	αἰδέσιμον	τὸ	αἰδέσιμον
κλητική ὦ!		αἰδέσιμε		αἰδέσιμον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	αἰδέσιμοι	τὰ	αἰδέσιμᾰ
γενική	τῶν	αἰδεσίμων	τῶν	αἰδεσίμων
δοτική	τοῖς/ταῖς	αἰδεσίμοις	τοῖς	αἰδεσίμοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	αἰδεσίμους	τὰ	αἰδέσιμᾰ
κλητική ὦ!		αἰδέσιμοι		αἰδέσιμᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	αἰδεσίμω	τὼ	αἰδεσίμω
γεν-δοτ	τοῖν	αἰδεσίμοιν	τοῖν	αἰδεσίμοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

αἰδέσιμος < αἰδώς

Επίθετο

αἰδέσιμος, -ος, -ον

1. που προκαλεί την αἰδώ
2. σεβάσμιος
3. άγιος, ιερός

Βαθμοί επιθέτου και επιρρήματος

Θετικός	Συγκριτικός	Υπερθετικός
Επίθετο
αἰδέσιμος	αἰδεσιμώτερος	αἰδεσιμώτατος
Επίρρημα
αἰδεσίμως	αἰδεσιμώτερον	αἰδεσιμώτατα

Πηγές

• αἰδέσιμος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• αἰδέσιμος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.