αἰθήρ

Αρχαία ελληνικά (grc)

αρσενικό ή θηλυκό
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	αἰθηρ- αἰθερ-
ονομαστική	ὁ ἡ	αἰθήρ	οἱ αἱ	αἰθέρες
γενική	τοῦ τῆς	αἰθέρος	τῶν	αἰθέρων
δοτική	τῷ τῇ	αἰθέρῐ	τοῖς ταῖς	αἰθέρσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν τὴν	αἰθέρᾰ	τοὺς τὰς	αἰθέρᾰς
κλητική ὦ!		αἰθήρ		αἰθέρες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		αἰθέρε
γεν-δοτ	τοῖν		αἰθέροιν
Στον Όμηρο, θηλυκό.
3η κλίση, Κατηγορία 'ἀθήρ' όπως «ἀθήρ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αἰθήρ < αἴθω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₂eydʰ- καίω, φλέγω)

Ουσιαστικό

αἰθήρ αρσενικό και στον Όμηρο, θηλυκό

• ο αιθέρας

Δείτε επίσης

• ἀήρ

Πηγές

• αἰθήρ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• αἰθήρ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.