αὐτόπαις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	αὐτόπαις	οἱ/αἱ	αὐτόπαιδες
γενική	τοῦ/τῆς	αὐτόπαιδος	τῶν	αὐτοπαίδων
δοτική	τῷ/τῇ	αὐτόπαιδᾰ	τοῖς/ταῖς	αὐτόπαισῐ(ν)
αιτιατική	τὸν/τὴν	αὐτόπαιδα	τοὺς/τὰς	αὐτόπαιδᾰς
κλητική ὦ!		αὐτόπαι		αὐτόπαιδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		αὐτόπαιδε
γεν-δοτ	τοῖν		αὐτοπαίδοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ἄπαις' όπως «ἄπαις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αὐτόπαις < αὐτό- (αὐτός) + -παις (παῖς)

Ουσιαστικό

αὐτόπαις

1. γνήσιο παιδί κάποιου (π.χ. του Δία), ή και με την έννοια "παιδί του ίδιου του Δία", το ίδιο του το παιδί
2. ένα απλό παιδί (με την έννοια ότι είναι μόνο παιδί, όπως λέμε σήμερα "παιδί είναι, θα κάνει τα δικά του" ή όταν δεν θέλουμε να δείξουμε αυστηρότητα και αναφέρουμε σαν ελαφρυντικό την μικρή ηλικία κάποιου ή κάποιας για μια ενέργειά τους)

Πηγές

• αὐτόπαις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• αὐτόπαις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.