αὐτόχθων

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

αὐτόχθων < αὐτός + χθών

Πτώση	Ενικός		Πληθυντικός
Ονομαστική	ὁ, ἡ αὐτόχθων	τὸ αὐτόχθον	οἱ, αἱ αὐτόχθονες	τὰ αὐτόχθονα
Γενική	τοῦ, τῆς αὐτόχθονος	τοῦ αὐτόχθονος	τῶν αὐτοχθόνων	τῶν αὐτοχθόνων
Δοτική	τῷ, τῇ αὐτόχθονι	τῷ αὐτόχθονι	τοῖς, ταῖς αὐτόχθοσι	τοῖς αὐτόχθοσι
Αιτιατική	τὸν, τὴν αὐτόχθονα	τὸ αὐτόχθον	τοὺς, τὰς αὐτόχθονας	τὰ αὐτόχθονα
Κλητική	αὐτόχθον	αὐτόχθον	αὐτόχθονες	αὐτόχθονα
Πτώσεις			Δυικός
Ονομαστική-Αιτιατική-Κλητική			αὐτόχθονε
Γενική-Δοτική			αὐτόχθόνοιν

Επίθετο

αὐτόχθων,ων,ον

• που έχει βλαστήσει από αυτή τη γη, ο γηγενής, ο ιθαγενής, ο ντόπιος, ο επιχώριος

Συγγενικά

• αὐτόχθονος,ος,ον (μαζί με αυτή τη γη)