βάρυκα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	βάρυκᾰ	αἱ	βάρυκαι
γενική	τῆς	βαρύκης	τῶν	βαρυκῶν
δοτική	τῇ	βαρύκῃ	ταῖς	βαρύκαις
αιτιατική	τὴν	βάρυκᾰν	τὰς	βαρύκᾱς
κλητική ὦ!		βάρυκᾰ		βάρυκαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βαρύκᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		βαρύκαιν
1η κλίση, Κατηγορία 'θάλασσα' όπως «θάλασσα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βάρυκα < μεσσαπικής προέλευσης, πιθανώς συγγενές του (αλβανικά) bark. Πιθανώς από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *bʰerH- (τρυπώ) ή *bʰer- (φέρω)

Ουσιαστικό

βάρυκα θηλυκό

1. (άπαξ λεγόμενον, κατά τους κατοίκους του Τάραντα)

1. (ανθρώπινο σώμα) γεννητικά όργανα
2. καρφίτσα

   ※  5ος αιώνας κε  ⌘ Ἡσύχιος, Γλῶσσαι, Β

   <βάρ[υ]κα> αἰδοῖον, παρὰ Ταραντίνοις. καὶ περόνη

   ≈ συνώνυμα:  αἰδοῖον, περόνη

Πηγές

• βάρυκα -  Diccionario Griego-Español (DGE en línea) [Λεξικό ελληνικών (αρχαίων) - ισπανικών online] (στα ισπανικά) του Francisco R. Adrados (Φρανθίσκο Αδράδος) & Juan Rodríguez Somolinos, έως στο λήμμα «ἔξαυος» (συντομογραφίες).
• βάρυκα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.