βίκος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	βίκος	οι	βίκοι
γενική	του	βίκου	των	βίκων
αιτιατική	τον	βίκο	τους	βίκους
κλητική		βίκε		βίκοι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βίκος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική βίκος

Ουσιαστικό

βίκος αρσενικό

• (φυτό) ψυχανθές φυτό (vicia sativa) κατάλληλο και για ζωοτροφή

  ※  Κι ἐνῷ μπροστά του εἴχανε πίτουρα καί κριθάρι / ἄχυρο, βίκο καί σανό, / στῆσαν καυγᾶ ἀληθινό / καί δέν τολμᾶ κανένας τους ἕνα μεζέ νά πάρη (Δημήτριος Γ. Καμπούρογλου, Παλαιαί ἁμαρτίαι, Λυρική συλλογή , Ὀνομαχία , τυπογρ. Ἕνωσις, 1881, σελ. 7 [https://www.google.gr/books/edition/Mythoi_kai_dialogoi_pros_chr%C4%93sin_t%C5%8Dn_a/_PeZTPobvdUC?hl=el&gbpv=1&dq=%22%CE%92%CE%AF%CE%BA%CE%BF%22%20-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%B6%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CF%82&pg=PA7&printsec=frontcover)

Άλλες μορφές

• βικία
• βικίον

Μεταφράσεις

    βίκος

αγγλικά : tare (en), vetch (en) ισπανικά : algarroba (es)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	βίκος	οἱ	βίκοι
γενική	τοῦ	βίκου	τῶν	βίκων
δοτική	τῷ	βίκῳ	τοῖς	βίκοις
αιτιατική	τὸν	βίκον	τοὺς	βίκους
κλητική ὦ!		βίκε		βίκοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βίκω
γεν-δοτ	τοῖν		βίκοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βίκος < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

βίκος αρσενικό

• (φυτό, όσπριο) αρακάς

  ≈ συνώνυμα: ἄρακος

  περὶ ἀφάκης καὶ βίκου (Γαλ.6.550) (Χρειάζεται επεξεργασία)

Πηγές

• βίκος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• βίκος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.