βίρρος

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	βίρρος	οἱ	βίρροι
γενική	τοῦ	βίρρου	τῶν	βίρρων
δοτική	τῷ	βίρρῳ	τοῖς	βίρροις
αιτιατική	τὸν	βίρρον	τοὺς	βίρρους
κλητική ὦ!		βίρρε		βίρροι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βίρρω
γεν-δοτ	τοῖν		βίρροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βίρρος < (άμεσο δάνειο) λατινική birrus < γαλατικά *birros < κελτικά *birros (κοντός)

Ουσιαστικό

βίρρος αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

• (ενδυμασία) είδος μανδύα

Άλλες μορφές

• βύρρος

Πηγές

• βίρρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.