βερίνα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	βερίνα	οι	βερίνες
γενική	της	βερίνας	των	βερινών
αιτιατική	τη	βερίνα	τις	βερίνες
κλητική		βερίνα		βερίνες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βερίνα < (άμεσο δάνειο) γαλλική vérine < vérin < λατινική veruina < veru < πρωτοϊταλική *gʷeru < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *gʷéru

Ουσιαστικό

βερίνα θηλυκό

• (ναυτικός όρος, ιδιωματισμός) το στρίψιμο ενός σχοινιού, συρματόσχοινου ή καλωδίου, ο κόμπος

Μεταφράσεις

    βερίνα