βλῆμα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	βλῆμᾰ	τὰ	βλήμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	βλήμᾰτος	τῶν	βλημᾰ́των
δοτική	τῷ	βλήμᾰτῐ	τοῖς	βλήμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	βλῆμᾰ	τὰ	βλήμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		βλῆμᾰ		βλήμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βλήμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		βλημᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'κτῆμα' όπως «κτῆμα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βλῆμα < βάλλω θέμα βλή- + -μα

Ουσιαστικό

βλῆμα, -ατος ουδέτερο

1. κουβέρτα
2. ζεστός, θρυμμένος άρτος

   ※  2/3ος κε αιώνας ⌘ Ἀθήναιος ὁ Nαυκρατίτης, Δειπνοσοφισταί, 3, 81 , 114d, @scaife.perseus, @el.wikisource

   βλῆμα δέ φησι καλεῖσθαι τὸν ἐντεθρυμμένον ἄρτον καὶ θερμὸν Σέλευκος.

3. οτιδήποτε εκτοξεύεται εναντίον στόχου με το χέρι, τόξο, όπλο ή οποιοδήποτε μηχάνημα

1. η ριξιά των κύβων

   ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Εὐριπίδης, Ἱκέτιδες, 330

   Κάδμου θʼ ὁρῶσα λαὸν εὖ πεπραγότα, // ἔτʼ αὐτὸν ἄλλα βλήματʼ ἐν κύβοις βαλεῖν // πέποιθʼ·

2. η βολή, τραύμα

   ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 3 (Θάλεια), 35

   ταῦτα δὲ εἰπόντα καὶ διατείναντα τὸ τόξον βαλεῖν τὸν παῖδα, πεσόντος δὲ τοῦ παιδὸς ἀνασχίζειν αὐτὸν κελεύειν καὶ σκέψασθαι τὸ βλῆμα·

Παράγωγα

• ἀπόβλημα
• ἀμφίβλημα
• ἀντίβλημα
• ἐπίβλημα
• ἔμβλημα
• κατάβλημα
• περίβλημα
• πρόβλημα
• μετάβλημα
• σύμβλημα
• χειρόβλημα

Πηγές

• βλῆμα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• βλῆμα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.