βουλευτής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός		2ος πληθυντικός
	κοινού γένους		αρσενικό		θηλυκό
ονομαστική	ο/η	βουλευτής	οι	βουλευτές & βουλευτάδες4	οι	βουλευτές
γενική	του του/της	βουλευτή1 βουλευτού2	των	βουλευτών & βουλευτάδων	των	βουλευτών
αιτιατική	τον/τη	βουλευτή	τους	βουλευτές & βουλευτάδες	τις	βουλευτές
κλητική		βουλευτή βουλευτά3		βουλευτές & βουλευτάδες		βουλευτές
1. Μόνο για το αρσενικό. 2. Για την αστάθεια τύπων της γενικής ενικού του θηλυκού, σε -ού, σε -ή, δείτε τα σχόλια στο Παράρτημα: «βουλευτής». 3. Κλητική σε επίσημο ή ειρωνικό ύφος. 4. Λαϊκότροπος ή ειρωνικός δεύτερος πληθυντικός για το αρσενικό.
Κατηγορία όπως «βουλευτής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βουλευτής < αρχαία ελληνική βουλευτής < βουλεύω < βουλή

Ουσιαστικό

βουλευτής αρσενικό ή θηλυκό (θηλυκό και βουλευτίνα ή βουλεύτρια)

• (πολιτική, επάγγελμα) μέλος του κοινοβουλίου

Συγγενικά

→ δείτε τη λέξη  βουλεύομαι

Μεταφράσεις

    βουλευτής

αγγλικά : Member of Parliament (en) γαλλικά : député (fr), parlementaire (fr) γερμανικά : Abgeordneter (de) τουρκικά : milletvekili (tr), mebus (tr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	βουλευτής	οἱ	βουλευταί
γενική	τοῦ	βουλευτοῦ	τῶν	βουλευτῶν
δοτική	τῷ	βουλευτῇ	τοῖς	βουλευταῖς
αιτιατική	τὸν	βουλευτήν	τοὺς	βουλευτᾱ́ς
κλητική ὦ!		βουλευτᾰ́		βουλευταί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βουλευτᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		βουλευταῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ποιητής' όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βουλευτής < βουλεύω

Ουσιαστικό

βουλευτής, -οῦ αρσενικό

1. μέλος της Βουλής
2. (στην Αθήνα) ένας από τους πεντακοσίους βουλευτές της Βουλής των Πεντακοσίων

Συγγενικά

• → και δείτε τις λέξεις βουλεύω και βουλή

Πηγές

• βουλευτής - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• βουλευτής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.