βουλητικός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	βουλητικός	η	βουλητική	το	βουλητικό
γενική	του	βουλητικού	της	βουλητικής	του	βουλητικού
αιτιατική	τον	βουλητικό	τη	βουλητική	το	βουλητικό
κλητική		βουλητικέ		βουλητική		βουλητικό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	βουλητικοί	οι	βουλητικές	τα	βουλητικά
γενική	των	βουλητικών	των	βουλητικών	των	βουλητικών
αιτιατική	τους	βουλητικούς	τις	βουλητικές	τα	βουλητικά
κλητική		βουλητικοί		βουλητικές		βουλητικά
Κατηγορία όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

βουλητικός < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα βουλητικός < ελληνιστική κοινή βουλητικός (ικανός να έχει θέληση).

Προφορά

ΔΦΑ : /vu.li.tiˈkos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : βου‐λη‐τι‐κός

Επίθετο

βουλητικός, -ή, -ό (λόγιο)

1. που σχετίζεται με ή αναφέρεται στην βούληση
2. (γραμματική, για κλίση ή κλιτικό τύπο) που εκφράζει βούληση, επιθυμία, πρόθεση, παρότρυνση, υπόθεση ή περιληπτική πρόσκληση

    Το βούλομαι είναι βουλητικό ρήμα.

3. (γραμματική, ειδικότερα, για πρόταση) που εισάγεται δευτερευόντως με το μόριο «να» και δηλώνει την βούληση του υποκειμένου

    Θέλω να γυρίσω.

4. (ψυχολογία) (ουσιαστικοποιημένο) «το βουλητικό» μέρος της ψυχής που σχετίζεται με την βούληση

   → δείτε θυμικό

Μεταφράσεις

    βουλητικός

αγγλικά : volitional (en)