βουνός

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	βουνός	οἱ	βουνοί
γενική	τοῦ	βουνοῦ	τῶν	βουνῶν
δοτική	τῷ	βουνῷ	τοῖς	βουνοῖς
αιτιατική	τὸν	βουνόν	τοὺς	βουνούς
κλητική ὦ!		βουνέ		βουνοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βουνώ
γεν-δοτ	τοῖν		βουνοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βουνός < προελληνική προέλευση

Ουσιαστικό

βουνός αρσενικό

1. (γεωγραφία) ο λόφος
2. (ιατρική) ο θρόμβος
3. ο βωμός

Πηγές

• βουνός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• βουνός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.