βρεχμός

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	βρεχμός	οἱ	βρεχμοί
γενική	τοῦ	βρεχμοῦ	τῶν	βρεχμῶν
δοτική	τῷ	βρεχμῷ	τοῖς	βρεχμοῖς
αιτιατική	τὸν	βρεχμόν	τοὺς	βρεχμούς
κλητική ὦ!		βρεχμέ		βρεχμοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βρεχμώ
γεν-δοτ	τοῖν		βρεχμοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βρεχμός < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

βρεχμός, -οῦ αρσενικό

• (ανατομία) άλλη μορφή του βρέγμα

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 5 (Ε. Διομήδους ἀριστεία.), στίχ. 586 (584-586)

  Ἀντίλοχος δ᾽ ἄρ᾽ ἐπαΐξας ξίφει ἤλασε κόρσην· | αὐτὰρ ὅ γ᾽ ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου | κύμβαχος ἐν κονίῃσιν ἐπὶ βρεχμόν τε καὶ ὤμους.

  κατόπιν τού εχύθη ο Αντίλοχος και με σπαθιά τον μήλιγγα του σχίζει· | έπεσεν επικέφαλα βογγώντας απ᾽ τ᾽ αμάξι | κι εβύθισε το καύκαλο στο χώμα και τους ώμους·

  Έμμετρη μετάφραση (1922): Ιάκωβος Πολυλάς, @greek‑language.gr [μεταγραφή σε μονοτονικό]

Πηγές

• βρεχμός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• βρεχμός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.