βρῶμος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	βρῶμος	οἱ	βρῶμοι
γενική	τοῦ	βρώμου	τῶν	βρώμων
δοτική	τῷ	βρώμῳ	τοῖς	βρώμοις
αιτιατική	τὸν	βρῶμον	τοὺς	βρώμους
κλητική ὦ!		βρῶμε		βρῶμοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βρώμω
γεν-δοτ	τοῖν		βρώμοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «κῆπος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία 1

βρῶμος < θέμα βρω- όπως στο βιβρώσκω + -μα

Ουσιαστικό

βρῶμος, -ου αρσενικό

• άλλη μορφή του βρῶμα: έδεσμα, τροφή, φαγητό

Ετυμολογία 2

βρῶμος: άγνωστης ετυμολογίας. Tύπος του βρόμος (< βρέμω που δεν ταυτίζεται με τη σημασία «θόρυβος»), λιγότερο μαρτυρημένος με βρω- πιθανόν με εκφραστικό χαρακτήρα ή λόγω επίδρασης του ουδέτερου βρῶμα (τροφή, έδεσμα)

Ουσιαστικό

βρῶμος, -ου αρσενικό

• άλλη μορφή του βρόμος στη σημασία:
  1. δυσοσμία
  2. βρόμα

Πηγές

• βρῶμος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.