βόλεμα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	βόλεμα	τα	βολέματα
γενική	του	βολέματος	των	βολεμάτων
αιτιατική	το	βόλεμα	τα	βολέματα
κλητική		βόλεμα		βολέματα
Κατηγορία όπως «όνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βόλεμα < βολεύ(ω) + -μα, με αποβολή του [v] πριν από [m] και αναβιβασμό του τόνου πβ. ψάρεμα

Ουσιαστικό

βόλεμα ουδέτερο

1. η τακτοποίηση σε μια άνετη ή ασφαλή θέση, συνήθως ανθρώπων

   ※  Όπως συμβαίνει πάντοτε με τη φύτρα μας, αυτή είναι η φωτεινή όψη στην περίοδο της τουρκοκρατίας. Γιατί υπάρχει και η σκοτεινή - ο ραγιαδισμός, το βόλεμα και οι προσκυνημένοι στον κατακτητή (Κώστας Σκανδαλίδης, Οι Έλληνες, Τετράδια Πατριδογνωσίας, εκδ. Καστανιώτη, 2012)

2. η τεμπελιά, η βολή ως άνεση που δεν προϋποθέτει κόπο και κατακτήσεις

   ≈ συνώνυμα: αργοσχολία, μαλθακότητα, οκνηρία, ραθυμία, ραστώνη, τρυφηλότητα, φυγοπονία

   ≠ αντώνυμα: εργατικότητα, φιλοπονία

   → χρειάζεται παράδειγμα

Παράγωγα

• βολεματίας

Μεταφράσεις

    βόλεμα

γαλλικά : sinécure (fr), planque (fr)