γειτνίασις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	γειτνίασῐς	αἱ	γειτνιάσεις
γενική	τῆς	γειτνιάσεως	τῶν	γειτνιάσεων
δοτική	τῇ	γειτνιάσει	ταῖς	γειτνιάσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	γειτνίασῐν	τὰς	γειτνιάσεις
κλητική ὦ!		γειτνίασῐ		γειτνιάσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γειτνιάσει
γεν-δοτ	τοῖν		γειτνιασέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γειτνίασις < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

γειτνίασις θηλυκό

• η γειτονιά. η γειτνίαση

Πηγές

• γειτνίασις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γειτνίασις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.