γενεά

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	γενεά	οι	γενεές
γενική	της	γενεάς	των	γενεών
αιτιατική	τη	γενεά	τις	γενεές
κλητική		γενεά		γενεές
Κατηγορία όπως «καρδιά» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γενεά < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική γενεά

Ουσιαστικό

γενεά θηλυκό

1. η γενιά, οι άνθρωποι που ανήκουν σε μια ηλικιακή ομάδα

     το χάσμα των γενεών

2. το διάστημα μιας γενιάς, περίπου μία τριακονταετία ή το ένα τρίτο του αιώνα, η περίοδος από τη γέννηση κάποιου μέχρι την ηλικία των 30-32 ετών, οπότε τα παιδιά του (ή τα παιδιά των συνομηλίκων του) είναι σε φάση που μαθαίνουν πώς θα πάρουν τη σκυτάλη από τη γενιά των γονέων τους, πώς θα έρθουν σύντομα εκείνα "στα πράγματα'
3. βαθμός συγγένειας

Εκφράσεις

• περνάω γενεές δεκατέσσερις (κάποιον/κάποια)

Μεταφράσεις

    γενεά

γαλλικά : génération (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	γενεᾱ́	αἱ	γενεαί
γενική	τῆς	γενεᾶς	τῶν	γενεῶν
δοτική	τῇ	γενεᾷ	ταῖς	γενεαῖς
αιτιατική	τὴν	γενεᾱ́ν	τὰς	γενεᾱ́ς
κλητική ὦ!		γενεᾱ́		γενεαί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γενεᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		γενεαῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'στρατιά' όπως «στρατιά» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γενεά < ρίζα γεν- του ρήματος γίγνομαι

Ουσιαστικό

γενεά θηλυκό ( & ιωνικός τύπος  γενεή )

1. οικογένεια, καταγωγή

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 20 (Υ. Θεομαχία.), στίχ. 306

   Πριάμου γενεά

2. καταγωγή

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 23 (Ψ. Ἆθλα ἐπὶ Πατρόκλῳ.), στίχ. 471

   Αἰτωλὸς γενεήν (Αιτωλος από καταγωγή)

3. εθνικότητα

   ※  6ος/5ος πκε αιώνας ⌘ Αἰσχύλος, Πέρσαι, στίχ. 912

   Περσῶν γενεά (το γένος)

4. φυλή

   πατριὰ καὶ γενεά

5. οι θνητοί, η ιστορία των ανθρώπων, σε αντιδιαστολή προς των θεών, το ανθρώπινο είδος

   ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 3 (Θάλεια), 122

   γενεά ἀνθρωπηΐη (Ηρόδοτος)

6. τρόπος χρονολόγησης

   ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 6 (Ἐρατώ), 86α

   κατὰ τρίτην γενεὴν τὴν ἀπ᾽ ἐμέο (πριν από 100 χρόνια)

7. ηλικία

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 14 (Ξ. Διὸς ἀπάτη.), στίχ. 112

   γενεῆφι νεώτατος

8. γέννηση, τόπος γέννησης

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 20 (Υ. Θεομαχία.), στίχ. 390

   γενεὴ δέ τοί ἐστ᾽ ἐπὶ λίμνῃ Γυγαίῃ

9. γενιά (τρεις γενεές ήταν και παραμένει το διάστημα ενός αιώνα)

Συγγενικά

• γενεάρχης
• γενεαλόγος
• γενεαλογία
• γενεαλογέω

Πηγές

• γενεά - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γενεά - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.