γενειοφόρος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	γενειοφόρος	οι	γενειοφόροι
γενική	του	γενειοφόρου	των	γενειοφόρων
αιτιατική	τον	γενειοφόρο	τους	γενειοφόρους
κλητική		γενειοφόρε		γενειοφόροι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γενειοφόρος < γένει(ον) + -ο- + -φόρος

Ουσιαστικό

γενειοφόρος αρσενικό

1. που έχει γένι
2. (και ως επίθετο)

   γενειοφόρος άνδρας

Συνώνυμα

• μουσάτος
• πωγωνάτος
• πωγωνοφόρος

Μεταφράσεις

    γενειοφόρος

γαλλικά : barbu (fr) τουρκικά : sakallı (tr)