γλαρός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	γλαρός	η	γλαρή	το	γλαρό
γενική	του	γλαρού	της	γλαρής	του	γλαρού
αιτιατική	τον	γλαρό	τη	γλαρή	το	γλαρό
κλητική		γλαρέ		γλαρή		γλαρό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	γλαροί	οι	γλαρές	τα	γλαρά
γενική	των	γλαρών	των	γλαρών	των	γλαρών
αιτιατική	τους	γλαρούς	τις	γλαρές	τα	γλαρά
κλητική		γλαροί		γλαρές		γλαρά
Κατηγορία όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

γλαρός < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική ἱλαρός με αποβολη του άτονου αρχικού φωνήεντος και ανάπτυξη -γ- στη συμπροφορά με άρθρο «τον λαρό» > toŋglaɾó

Άλλες εκδοχές ετυμλόγησης: < βλαδαρός

Προφορά

ΔΦΑ : /ɣlaˈɾos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : γλα‐ρός

τονικό παρώνυμο: γλάρος

Επίθετο

γλαρός, -ή, -ό

1. (λογοτεχνικό) ήρεμος, γαλήνιος
2. (για μάτια) ονειροπόλος

   ※  20ός/21ος αιώνας ⌘ Χρήστος Χωμενίδης, 1966‑, Το σοφό παιδί., [μυθιστόρημα]. Βιβλιοπωλείο της Εστίας, 1993, σελ. 55

   Κοντή, νευρώδης καί μελαχρινή, μέ γαμψή μύτη, ἔκφυλο στόμα μέ ἀνοικονόμητες χειλάρες καί πράσινα γλαρά μάτια

1. (μεταφορικά) έξυπνος

Μεταφράσεις

    γλαρός

→ δείτε τις λέξεις ήρεμος, γαλήνιος και ονειροπόλος