γλυφίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	γλυφίς	αἱ	γλυφίδες
γενική	τῆς	γλυφίδος	τῶν	γλυφίδων
δοτική	τῇ	γλυφίδῐ	ταῖς	γλυφίσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	γλυφίδᾰ	τὰς	γλυφίδᾰς
κλητική ὦ!		γλυφίς*		γλυφίδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γλυφίδε
γεν-δοτ	τοῖν		γλυφίδοιν
Με βραχύ γιώτα στο θέμα -ίς -ίδος. * Κατά τη Γραμματική του Smyth, η κλητική ενικού χωρίς το -ς
3η κλίση, Κατηγορία 'πατρίς' όπως «πατρίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γλυφίς < γλύφω + -ίς

Ουσιαστικό

γλυφίς θηλυκό

1. (εργαλείο) όργανο για γλυφή, σμίλη
2. χαραγμένη αιχμή του βέλους
3. το ίδιο το βέλος
4. (αρχιτεκτονική) κιονόκρανα

Συνώνυμα

• γλύφανον