γλωσσού

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	γλωσσού	οι	γλωσσούδες
γενική	της	γλωσσούς	των	γλωσσούδων
αιτιατική	τη	γλωσσού	τις	γλωσσούδες
κλητική		γλωσσού		γλωσσούδες
Κατηγορία όπως «αλεπού» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γλωσσού < γλωσσ(άς) + κατάληξη θηλυκού -ού

Προφορά

ΔΦΑ : /ɣloˈsu/

τυπογραφικός συλλαβισμός : γλωσ‐σού

Ουσιαστικό

γλωσσού θηλυκό

• (οικείο) θηλυκό του γλωσσάς

  ※  Γλωσσούδες γυναίκες σπάνια είναι κακές. Όπως κι άντρες πολυλογάδες. Η κακία είναι σιωπηλή, γεμάτη ευγένεια πολλές φορές και μαεστρία διπλωματική. (Δημήτρης Ψαθάς, Μαντάμ Σουσού)

Συνώνυμα

• γλωσσοκοπάνα
• λογού, πολυλογού

Μεταφράσεις

• Για γλώσσες που δεν έχουν ξεχωριστή λέξη για το θηλυκό σε αυτόν τον όρο, ή γενικά, δείτε γλωσσάς.

    γλωσσού

Κλιτικός τύπος επιθέτου

γλωσσού

• ονομαστική, αιτιατική και κλητική ενικού, θηλυκού γένους του γλωσσάς