γλωχίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	γλωχίς	αἱ	γλωχῖνες
γενική	τῆς	γλωχῖνος	τῶν	γλωχίνων
δοτική	τῇ	γλωχῖνῐ	ταῖς	γλωχῖσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	γλωχῖνᾰ	τὰς	γλωχῖνᾰς
κλητική ὦ!		γλωχίς		γλωχῖνες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γλωχῖνε
γεν-δοτ	τοῖν		γλωχίνοιν
Το δίχρονο φωνήεν του θέματος σε -ῑν είναι μακρό.
3η κλίση, Κατηγορία 'δελφίς' όπως «δελφίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γλωχίς < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *glōgʰ-s

Ουσιαστικό

γλωχίς, -ῖνος [ῑ] θηλυκό

1. σημείο προβολής
2. η απόληξη του λουριού του ζυγού

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 24 (Ω. Ἕκτορος λύτρα.), στίχ. 274

   ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον, // τρὶς δ’ ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπ’ ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα // ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δ’ ἔκαμψαν.

3. η αιχμή του βέλους

   ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Σοφοκλῆς, Τραχίνιαι, στίχ. 681

   ἐγὼ γὰρ ὧν ὁ θήρ με Κένταυρος, πονῶν // πλευρὰν πικρᾷ γλωχῖνι, προυδιδάξατο // παρῆκα θεσμῶν οὐδέν, ἀλλ᾽ ἐσῳζόμην // χαλκῆς ὅπως δύσνιπτον ἐκ δέλτου γραφήν.

4. η αιχμή ενός μαχαιριού
5. (βοτανική) στίγμα κρόκου

Άλλες μορφές

• γλωχίν

Παράγωγα

• γλωχινωτός
• τριγλώχις

Πηγές

• γλωχίς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γλωχίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.