γλῆνος

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ λείπει η κλίση

Ετυμολογία

γλῆνος < → δείτε τη λέξη γλήνη

Επίθετο

γλῆνος, -ια, -ον

1. λαμπερός, γυαλιστερός
2. τρυφερός, απαλός

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	γλῆνος	τὰ	γλήνη - γλήνεᾰ
γενική	τοῦ	γλήνους - γλήνεος	τῶν	γληνῶν - γληνέων
δοτική	τῷ	γλήνει - γλήνεῐ̈	τοῖς	γλήνεσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	γλῆνος	τὰ	γλήνη - γλήνεα
κλητική ὦ!		γλῆνος		γλήνη - γλήνεα
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γλήνει - γλήνεε
γεν-δοτ	τοῖν		γληνοῖν - γληνέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'βέλος' όπως «σκεῦος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

γλῆνος, -εος ουδέτερο

1. (στον πληθυντικό «γλήνεα»)

   1. παιχνίδια, στολίδια, μπιχλιμπίδια

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 24 (Ω. Ἕκτορος λύτρα.), στίχ. 192

   ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει

   2. τα άστρα

2. (ανατομία) η γλήνη

   ※  2ος πκε αιώνας ⌘ Νίκανδρος ο Κολοφώνιος, Θηριακά, στίχ. 228 @scaife.perseus

   γλήνεα φοινίσσει τεθοωμένος

3. (στον Ησύχιο) το φως

Πηγές

• γλῆνος - ΜΟΡΦΩ (στα αγγλικά) Μορφολογικό ευρετήριο για την αρχαία ελληνική γλώσσα του Πανεπιστημίου του Σικάγου.
• γλῆνος -  Diccionario Griego-Español (DGE en línea) [Λεξικό ελληνικών (αρχαίων) - ισπανικών online] (στα ισπανικά) του Francisco R. Adrados (Φρανθίσκο Αδράδος) & Juan Rodríguez Somolinos, έως στο λήμμα «ἔξαυος» (συντομογραφίες).
• Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français (Το Μεγάλο Μπαγί: Λεξικό [αρχαίας] ελληνικής-γαλλικής), Παρίσι: Hachette.
• γλῆνος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γλῆνος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Πάπυρος–Λαρούς–Μπριτάννικα: Λεξικό της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας - μεσαιωνικής - νέας, ερμηνευτικό - ετυμολογικό. Αθήνα, εκδ. Πάπυρος, 1981‑1994, έκδοση: 2013.