γνόφος

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

γνόφος < (ελληνιστική κοινή)

Ουσιαστικό

γνόφος αρσενικό

• σκοτεινιά, αντάρα, ομίχλη, θυελλώδης καιρός

Μεταφράσεις

    γνόφος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	γνόφος	οἱ	γνόφοι
γενική	τοῦ	γνόφου	τῶν	γνόφων
δοτική	τῷ	γνόφῳ	τοῖς	γνόφοις
αιτιατική	τὸν	γνόφον	τοὺς	γνόφους
κλητική ὦ!		γνόφε		γνόφοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γνόφω
γεν-δοτ	τοῖν		γνόφοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γνόφος < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

γνόφος, -ου αρσενικό (ελληνιστική κοινή) (μεταγενέστερη μορφή της λέξης δνόφος)

1. σκοτεινιά

   ※  3ος/2ος πκε αιώνας ⌘ Παλαιὰ Διαθήκη κατά την μετάφραση των Εβδομήκοντα Δευτερονόμιον, 4.11 @scaife.perseus

   καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο πυρὶ ἕως τοῦ οὐρανοῦ, σκότος, γνόφος, θύελλα, φωνὴ μεγάλη.

2. (μετεωρολογία) (στον πληθ.) σύννεφα καταιγίδας

   ※  4ος πκε αιώνας ⌘ Ψευδοαριστοτέλης, Περὶ κόσμου, 2 p. 134, @scaife.perseus

   Ἐν δὲ τούτῳ τῆς παθητῆς ὄντι καὶ αὐτῷ δυνάμεως καὶ παντοδαπῶς ἀλλοιουμένῳ νέφη τε συνίστανται καὶ ὄμβροι καταρράσσουσι, χιόνες τε καὶ πάχναι καὶ χάλαζαι πνοαί τε ἀνέμων καὶ τυφώνων, ἔτι τε βρονταὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ πτώσεις κεραυνῶν μυρίων τε γνόφων συμπληγάδες.

Συνώνυμα

• ζόφος
• σκότος

Πηγές

• γνόφος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γνόφος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.