γυμνασίαρχος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	γυμνασίαρχος	οι	γυμνασίαρχοι
γενική	του	γυμνασίαρχου & γυμνασιάρχου	των	γυμνασίαρχων & γυμνασιάρχων
αιτιατική	τον	γυμνασίαρχο	τους	γυμνασίαρχους & γυμνασιάρχους
κλητική		γυμνασίαρχε		γυμνασίαρχοι
Οι δεύτεροι τύποι, παλιότεροι, λόγιοι.
Κατηγορία όπως «καρδινάλιος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γυμνασίαρχος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική γυμνασίαρχος < γυμνάσιον + ἄρχω

Προφορά

ΔΦΑ : /ʝi.mnaˈsi.aɾ.xos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : γυ‐μνα‐σί‐αρ‐χος

Ουσιαστικό

γυμνασίαρχος αρσενικό

1. επόπτης ενός γυμναστηρίου
2. (αθλητισμός) επόπτης σε αθλητικούς αγώνες

Μεταφράσεις

    γυμνασίαρχος

αρχαία ελληνική : γυμνασίαρχος, γυμνασιάρχης αγγλικά : gymnasiarch (en)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	γυμνασίαρχος	οἱ	γυμνασίαρχοι
γενική	τοῦ	γυμνασιάρχου	τῶν	γυμνασιάρχων
δοτική	τῷ	γυμνασιάρχῳ	τοῖς	γυμνασιάρχοις
αιτιατική	τὸν	γυμνασίαρχον	τοὺς	γυμνασιάρχους
κλητική ὦ!		γυμνασίαρχε		γυμνασίαρχοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γυμνασιάρχω
γεν-δοτ	τοῖν		γυμνασιάρχοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γυμνασίαρχος < γυμνάσιον + -αρχος

Ουσιαστικό

γυμνασίαρχος αρσενικό

• (αθλητισμός, επάγγελμα) ο γυμνασίαρχος

Πηγές

• γυμνασίαρχος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.