γωνιώδης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	γωνιώδης	η	γωνιώδης	το	γωνιώδες
γενική	του	γωνιώδους	της	γωνιώδους	του	γωνιώδους
αιτιατική	τον	γωνιώδη	τη	γωνιώδη	το	γωνιώδες
κλητική		γωνιώδη(ς)		γωνιώδης		γωνιώδες
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	γωνιώδεις	οι	γωνιώδεις	τα	γωνιώδη
γενική	των	γωνιωδών	των	γωνιωδών	των	γωνιωδών
αιτιατική	τους	γωνιώδεις	τις	γωνιώδεις	τα	γωνιώδη
κλητική		γωνιώδεις		γωνιώδεις		γωνιώδη
Κατηγορία όπως «μανιώδης» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

γωνιώδης < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική γωνιώδης.

Προφορά

ΔΦΑ : /ɣo.niˈo.ðis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : γω‐νι‐ώ‐δης

Επίθετο

γωνιώδης, -ης, -ες

1. που έχει γωνίες
2. που σχηματίζει γωνία ή γωνίες

   ≈ συνώνυμα: γωνιακός

Πολυλεκτικοί όροι

• γωνιώδης αγκύλη

Μεταφράσεις

    γωνιώδης

αγγλικά : angular (en) γαλλικά : anguleux (fr), angulaire (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

γωνιώδης < γωνί(α) + -ώδης.

Προφορά

ΔΦΑ : /gɔː.ni.ɔ̌ː.dɛːs/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : γω‐νι‐ώ‐δης

Επίθετο

γωνιώδης, -ης, -ες

• αυτός που μοιάζει με γωνία ή την σχηματίζει

  ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Θουκυδίδης, Ἱστορίαι, 8, 104.5

  τῷ δὲ μέσῳ, τοιούτου ξυμβαίνοντος, ἀσθενέσι καὶ διεσπασμέναις ταῖς ναυσὶ καθίσταντο, ἄλλως τε καὶ ἐλάσσοσι χρώμενοι τὸ πλῆθος καὶ τοῦ χωρίου τοῦ περὶ τὸ Κυνὸς σῆμα ὀξεῖαν καὶ γωνιώδη τὴν περιβολὴν ἔχοντος, ὥστε τὰ ἐν τῷ ἐπέκεινα αὐτοῦ γιγνόμενα μὴ κάτοπτα εἶναι.

  Με αυτό, το κέντρο της παράταξής τους βρέθηκε εξασθενημένο, με διασπαρμένα τα καράβια, επειδή υστερούσαν αριθμητικά κι επειδή το Κυνός Σήμα σχηματίζει μια οξεία γωνία, ώστε να μην μπορούν να βλέπουν τί γινόταν πέρα από το ακρωτήρι.

  Μετάφραση (1965-1968): Άγγελος Σ. Βλάχος, Αθήνα:Γαλαξίας @greek‑language.gr

  ≈ συνώνυμα: γωνιακός

Κλίση

    ὁ/ἡ γωνιώδης, τὸ γωνιῶδες

→ γένη αρσενικό & θηλυκό ουδέτερο ↓ πτώσεις       ενικός       ονομαστική ὁ/ἡ γωνιώδης τὸ γωνιῶδες       γενική τοῦ/τῆς γωνιώδους τοῦ γωνιώδους       δοτική τῷ/τῇ γωνιώδει τῷ γωνιώδει     αιτιατική τὸν/τὴν γωνιώδη τὸ γωνιῶδες      κλητική ὦ! γωνιῶδες γωνιῶδες ↓ πτώσεις   πληθυντικός   ονομαστική οἱ/αἱ γωνιώδεις τὰ γωνιώδη       γενική τῶν γωνιώδων τῶν γωνιώδων       δοτική τοῖς/ταῖς γωνιώδεσῐ(ν) τοῖς γωνιώδεσῐ(ν)     αιτιατική τοὺς/τὰς γωνιώδεις τὰ γωνιώδη      κλητική ὦ! γωνιώδεις γωνιώδη     δυϊκός   ονομ-αιτ-κλ τὼ γωνιώδει τὼ γωνιώδει       γεν-δοτ τοῖν γωνιώδοιν τοῖν γωνιώδοιν 3η κλίση, Κατηγορία 'μανιώδης' όπως «μανιώδης» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Απόγονοι

γωνιώδης (αρχαία ελληνικά)

⇘ καθαρεύουσα: γωνιώδης

⇘ νέα ελληνικά: γωνιώδης

Πηγές

• γωνιώδης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γωνιώδης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.