δάκρυον

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ουσιαστικό

δάκρυον ουδέτερο

• άλλη μορφή του δάκρυ

  άλλες μορφές: δάκρυο

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

δείτε και την κλίση του δάκρυ
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	δάκρυον	τὰ	δάκρυᾰ & δάκρη
γενική	τοῦ	δακρύου	τῶν	δακρύων επικός: δακρυόφι(ν)
δοτική	τῷ	δακρύῳ	τοῖς	δακρύοις
αιτιατική	τὸ	δάκρυον	τὰ	δάκρυᾰ
κλητική ὦ!		δάκρυον		δάκρυᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		δακρύω
γεν-δοτ	τοῖν		δακρύοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

δάκρυον < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *dáḱru < *dr̥ḱ-h₂eḱru

Ουσιαστικό

δάκρυον & δάκρυ

1. το δάκρυ

     δάκρυα θερμὰ χέων

2. η σταλαγματιά

     δάκρυον τῆς ἀκάνθης (είδος ρητίνης)

Άλλες μορφές

• δάκρυ (ποιητικό)

Συγγενικά

• δακρύω
• δακρυόεις
• δάκρυμα
• δακρυτός
• δάκρυμαι

Σύνθετα

• δακρυογόνος
• δακρυοπετής (που φέρνει κλάματα)
• δακρυπλώω (κολυμπώ μέσα στο δάκρυ)
• δακρύρροος & δακρυρροέω
• δακρυσίστακτον
• δακρυχέων, -χέουσα και «δάκρυ χέων»

Πηγές

• δάκρυον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• δάκρυον, δάκρυ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.