δίπλαξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

δίπλαξ < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *dwi-pleḱ-s, ανάλογο του δι- + -πλαξ. Σύγκρινε λατινικά duplex.

Επίθετο

δίπλαξ, -αξ, -αξ γεν. -ακος

• διπλός

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 23 (Ψ. Ἆθλα ἐπὶ Πατρόκλῳ.), στίχ. 243

  καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ // θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

Ουσιαστικό

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	δίπλαξ	οἱ	δίπλακες
γενική	τοῦ	δίπλακος	τῶν	διπλάκων
δοτική	τῷ	δίπλακῐ	τοῖς	δίπλαξῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	δίπλακᾰ	τοὺς	δίπλακᾰς
κλητική ὦ!		δίπλαξ		δίπλακες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		δίπλακε
γεν-δοτ	τοῖν		διπλάκοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'φύλαξ' όπως «φύλαξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

δίπλαξ, -ακος θηλυκό

• (ενδυμασία)
  1. χλαίνη που διπλώνει στα δύο, διπλός μανδύας
  2. δίμιτη χλαίνη, διπλά υφασμένη

Πηγές

• δίπλαξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.