δεξιοτέχνις

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	δεξιοτέχνις	οι	δεξιοτέχνιδες
γενική	της	δεξιοτέχνιδος (δεξιοτέχνιδας)	των	δεξιοτεχνίδων (δεξιοτέχνιδων)
αιτιατική	τη	δεξιοτέχνιδα	τις	δεξιοτέχνιδες
κλητική		δεξιοτέχνι (δεξιοτέχνις)		δεξιοτέχνιδες
Κλίση από τα αρχαία ελληνικά. Οι τύποι γενικής '-ιδας, -'ιδων, στη δημοτική.
Κατηγορία όπως «συνεργάτις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

δεξιοτέχνις

• (λόγιο) η δεξιοτέχνισσα

Πηγές

• «δεξιοτέχνης (& δεξιοτέχνις)» - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)